فیزیوتراپی برای بیماران ام اس/فیزیوتراپی لوتوس غرب تهران
فیزیوتراپی برای بیماران ام اس ،متخصص فیزیوتراپی ممکن است از تحریک الکتریکی کارکردی برای بیماران استفاده کند.
اگر بیمار به دلیل آسیب دیدگی مغز یا نخاع نتواند به خوبی راه برود، در درمان تحریک الکتریکی کارکردی (FES) بارهای الکتریکی کوچک روی پا اعمال میشود تا توانایی حرکتی بیمار بهبود یابد.
آب گرم به حفظ تعادل کمک میکند، وزن بدن را نگه میدارد، مقاومتی را در برابر حرکت اعضاء بدن ایجاد میکند.
در این صورت آزادی حرکتی بیشتری را به دست میدهد.
بنابراین متخصص فیزیوتراپی میتواند بخشهای خاصی از بدن را به نحوی موثر هدف قرار دهد.
بیماران ام اس MS
بیماری ام اس یک بیماری التهابی است که در آن غلافهای میلین سلولهای عصبی در مغز و نخاع آسیب میبینند.
فیزیوتراپی ام اس می تواند برای بیماران مبتلا بسیار موثر باشد.
این آسیبدیدگی میتواند در توانایی بخشهایی از سیستم عصبی که مسئول ارتباط هستند اختلال ایجاد کند.
این آسیبدیدگی باعث به وجود آمدنِ علائم و نشانههای زیاد جسمی شود.
علل و علائم بیماری ام اس
یک و یا چند عامل می توانند در ایجاد M.S نقش آفرین باشند که در زیر به آنها اشاره می شود:
- ویروس حاد (اکثریت ویروس ها و بعضی از عفونت های باکتریایی و یا سایر میکرو ارگانیسم ها).
- اختلال سیستم خود ایمنی.
- فاکتورهای محیطی (با دور شدن از خط استوا شیوع بیماری بیشتر می شود)
- وراثت (اگرچه بیماری کاملا ارثی نیست ولی به نظر می آید اجزاء ژنتیکی برای آن وجود داشته باشد)
علایم اولیه
- علایم چشمی شامل تاری دید، مه آلود بنظر آمدن اطراف، وجود درد در کاسه چشم به خصوص در هنگام حرکت دادن چشم ها، دوبینی و …
- ضعف عضلانی در اندام های تحتانی (اختلال در راه رفتن).
- اختلال در هماهنگی عضلات (اختلال در ایستادن که ممکن است به علت فلج کامل و یا ناقص باشد).
- اختلال در حس لامسه (به صورت خارش، مورمور شدن، بی حسی، سوزن سوزن شدن در صورت، دست یا پاها).
شماری از مزایای آب درمانی برای بیماران مبتلا به ام اس عبارت است از:
- تسکین موقت درد.
- افزایش توانایی حرکتی.
- روانتر شدن حرکات و افزایش کنترل روی حرکات.
- هماهنگی چشمی و تعادل بیشتر.
- بهبود حالت اندامی و توانایی راه رفتن.
- تقویت عضلات ضعیف شده.
- سبکتر شدن دست و پا و کاهش ورم.
حرکات ورزشی فیزیوتراپی برای ام اس در منزل
تحریک الکتریکی کارکردی در درمان MS عمدتاً برای رفع افتادگی پا یعنی حالتی انجام میشود.
بیمار به دلیل اختلال در گذرگاههای عصبی بین پا و مغز، نمیتواند جلوی پا را هنگام راه رفتن با زاویه صحیح بلند کند.
این درمان برای بیمارانی مناسب است که بتوانند، حتی برای چند متر ولو با عصا یا چوب زیربغل راه بروند.
پژوهش و تجربه نشان داده است که درمان FES الگوی راه رفتن را طبیعیتر میکند.
بیمار میتواند مسافت طولانیتر را سریعتر و با صرف نیروی کمتری راه برود.
به این ترتیب بیمار میتواند با اعتماد به نفس و استقلال بیشتری راه برود و احتمال سکندری خوردن و زمین افتادن وی نیز کاهش مییابد.
