شانه ی یخ زده یا Frozen Shoulder یک بیماری نسبتا شایعی است که کپسول مفصل شانه را درگیر می کند اما تخریب غضروف مفصلی و استخوان را به همراه ندارد. به دنبال آن درد و خشکی و محدودیت حرکت ایجاد می شود. میزان شیوع این بیماری بطور دقیق گزارش نشده است اما گفته می شود که حدود ۲ تا ۵ درصد جمعیت را درگیر می کند. این بیماری بیشتر در خانم ها و بیشتر در سنین ۴۰ تا ۶۰ سالگی بروز می کند.

شانه ی یخ زده چیست؟

مشخصه ی این بیماری شروع درد خود بخودی و معمولا بدون علت در شانه است، که به مرور و بصورت پیشرونده محدودیت حرکتی در مفصل را به دنبال دارد. یعنی ممکن است فرد بدون هیچ مشکلی شب بخوابد و صبح با درد شدید از خواب بیدار شود و موهایش را با درد شانه بزند یا به سختی کیف پولش را در جیب پشتی شلوار قرار دهد.

برای پیشگیری چه کار کنیم؟

همانطور که در علت ها اشاره کردیم، بی حرکت بودن شانه و استفاده از دامنه ی حرکتی محدودی از شانه می تواند شما را مستعد یخ زدن! کند. مثلا ممکن است بخاطر دردی که بعد از شکستن دستتان دارید، بازوی خود را به بدنتان بچسبانید تا کوچکترین حرکتی نداشته باشد! اما این برای سلامت شانه ی شما بدتر است چون تغذیه ی اجزای مفصل شما وابسته به حرکت مفصل است و شما با این کار تغذیه ی مفصل را مختل می کنید.

فیزیوتراپی شانه ی یخ زده

برای درمان این بیماری در فیزیوتراپی، تمرین درمانی و تکنیک های دستی به منظور کاهش درد، افزایش دامنه ی حرکتی و افزایش عملکرد شانه انجام می شود.

فیزیوتراپیست سعی می کند با استفاده از یکسری تکنیک های درمانی، گارد و اسپاسم عضلات پشتی را کاهش دهد تا بیمار احساس راحتی بیشتری داشته باشد. همچنین فیزیوتراپیست یکسری تمرینات را برای افزایش دامنه ی حرکتی به بیمار آموزش می دهد که باید از روز اول، ۳ تا ۵ نوبت در روز تکرار شوند.

به علاوه، بهتر است بیمار مرتبا حرکات مفاصل دورتر از شانه ( گردن، آرنج، مچ و انگشتان) را در کنار حرکت دادن شانه تا آستانه ی تحمل، انجام دهد، تا هم به گردش خون کمک کند و هم سلامت عضلات را حفظ کند. تمرینات کششی از تمریناتی است که از همان ابتدا بلافاصله بعد از کاهش التهاب، داده می شود و بعد به مرور با کمتر شدن درد و بهبود دامنه، تمرینات قدرتی هم اضافه می شود.